↑ Zurück zu Kampagnen-Aufruf

Griechisch [el]

Κάλεσμα για αντι-ρατσιστική εκστρατεία και διαδήλωση – 2013

FIGHT RACISM NOW!

20 χρόνια μετά την κατάργηση του θεμελιώδους δικαιώματος του ασύλου
20 χρόνια μετά την δολοφονική επίθεση του Solingen

Αμέσως μετά την ενοποίηση της Γερμανίας μια μηντιακή και βίαιη ρατσιστική εκστρατεία οδήγησε στην κατάργηση του θεμελιώδους δικαιώματος του ασύλου. Νεοναζί, νομοταγείς πολίτες και καθιερωμένα κόμματα συνεργάστηκαν και ανακοίνωσαν ότι η Γερμανία δεν είναι πια χώρος για αιτούντες ασύλου. Ήδη κατά την διάρκεια του πογκρόμ του Ροστόκ-Λιχτενχάγκεν συμφώνησαν τα κόμματα CDU/CSU, FDP και SPD στην βασική τροποποίηση του βασικού νόμου. Στις 26 Μαίου 1993 διαγράφηκε τελικά το άρθρο 16 του Συντάγματος της Γερμανίας, το οποίο ως πολιτική δέσμευση μετά τον εθνικοσοσιαλισμό έδινε σ’ όλους τους „πολιτικά διωκόμενους“ το νόμιμο δικαίωμα για άσυλο. Αντικαταστάθηκε από το άρθρο απέλασης 16α. Οι νεοναζί είδαν τους εαυτούς τους επιβεβαιωμένους και γιόρτασαν την απόφαση τρεις μέρες αργότερα με μια εμπρηστική επίθεση στο σπίτι της οικογένειας Genç. Σκοτώθηκαν εκεί 5 άνθρωποι: Hatice Genç, Hül­ya Genç, Saime Genç, Gürsün İnce und Gülüstan Öztürk. Άλλοι δεκατέσσερις τραυματίστηκαν, μερικοί σοβαρά.

Ρατσισμός ως πολιτική του κράτους

Με την κατάργηση του θεμελιώδους δικαιώματος του ασύλου το 1993 η βερολινέζικη δημοκρατία έθεσε τον αποκλεισμό ως πολιτική του κράτους. Ειδικοί ρατσιστικοί νόμοι, όπως ο νόμος ασύλου του 1993, σημαδεύουν μέχρι σήμερα μια απάνθρωπη καθημερινότητα: πρόσφυγες που συχνά κρατώνται επί χρόνια σε απομακρυσμένα και υπερπλήρη κέντρα κράτησης, απομονώνονται και γίνονται αόρατοι. Στα κέντρα αυτά οι κρατούμενοι κακομεταχειρίζονται συστηματικά και χάνουν τα νομικά τους δικαιώμαται – μέσω μιας γενικής απαγόρευσης εργασίας, αυστηρής „υποχρεωτικής διαμονής“ (“Residenzpflicht”) σε μια καθορισμένη περιοχή, η οποία έχει , συστήματα κουπονιών αντί για μετρητά. Διαβιούν έτσι κάτω από μία αυθαίρετη εξουσία με μεγάλη αστυνομική παρενόχληση και τη διαρκή απειλή απέλασης. Γυναίκες και παιδιά υποφέρουν ιδιαίτερα κάτω από αυτή την κατάσταση, επειδή τους αφαιρείται κάθε προσωπικός χώρος. Πολλοί πρόσφυγες οδηγούνται έτσι στην αυτοκτονία. Το δικαίωμα τους για άσυλο δεν αναγνωρίζεται σχεδόν ποτέ.

Ο ρατσισμός δεν είναι ένα περιθωριακό φαινόμενο

Το λευκό-γερμανικό κοινό βλέπει τον εαυτό του πρωτίστως ως ανεκτικό και φιλόξενο. Είναι „ενάντια στους ναζί“ και εκτιμά τον Mesut Özil με την φανέλα της εθνική ομάδας Γερμανίας. Παρ’ όλα αυτά η γερμανική κοινωνία είναι ρατσιστική. Αφαιρεί βασικά δικαιώματα από εκατομμύρια ανθρώπους που ζουν εδώ. Ένα φως πάνω σε αυτό ρίχνει η κρατική υπόθεση περί του Nationalsozialistischen Untergrund (NSU): Πάνω από μια δεκαετία μπορούσε η NSU να δολοφονεί ανενόχλητη, να βάζει βόμβες και να ληστεύει τράπεζες, επειδή η γερμανική κοινωνία είχε αποφασίσει ότι οι θύτες προέρχονταν από το „περιβάλλον“ των θυμάτων. Με το ρατσιστικό όνομα „δολοφονίες Döner“ τα ΜΜΕ και το κοινό στιγμάτησαν επί χρόνια τα θύματα και απότρεψαν μια πιθανή εξήγηση. Με την οικονομική κρίση επίσης επέστρεψε ως μαζικό φαινόμενο και ο από καιρού ξεπερασμένος ρατσιμός ενάντια σε πολίτες των ευρωπαικών χωρών του Νότου. Η καπιταλιστική λατρεία της παραγωγικότητας και ο εθνικισμός απέναντι σε άλλες χώρες πάνε χέρι-χέρι.

Παγσκόσμιες σχέσεις εκμετάλλευσης

Ο περιορισμός του θεμελιώδους δικαιώματος του ασύλου ενάντια σε „πολιτικά διωκόμενους“ κρύβει πίσω του τις παγκόσμιες σχέσεις εξουσίας και εκμετάλλευσης – και ως εκ τούτου την ενοχή και ευθύνη της Γερμανίας και της Ευρώπης. Η αποικιακή καταπίεση συνεχίζεται σήμερα στις ιεραρχίσεις της παγκόσμιας καπιταλιστικής αγοράς, στις κοινωνικές ερημώσεις και με τις κρίσεις τις οποίες παράγει. Σε αυτό στοχεύουν τα δυο κεντρικά συνθήματα των διαδηλώσεων προσφύγων: “We are here because you destroy our countries!” – „Είμαστε εδώ γιατί καταστρέφετε τις χώρες μας!“. Και για αυτό: “Every refugee is a political refugee!” – „Κάθε πρόσφυγας είναι πολιτικός πρόσφυγας!“. Η Ε.Ε. προσπαθεί να ελέγξει την μετανάστευση με καπιταλιστικά συμφέροντα αξιοποίησης. Η μετανάστευση είναι όμως πάντα μια προσπάθεια να υπονομευτούν και να σπάσουν αυτές οι σχέσεις εξουσίας.

Εκσυγχρονισμένος ρατσισμός…

Η εθνική συζήτηση για την ενσωμάτωση υποθάλπει έναν εκσυγχρονισμένο ρατσισμό, ο οποίος κάνει διακρίσεις με βάση τόσο την προέλευση όσο και την απόδοση. Απευθύνεται ιδιαίτερα κατά των ανθρώπων στους οποίους αποδίδεται μια μουσουλμανική ταυτότητα. Σ’ αυτούς τους ανθρώπους, που συχνά ζουν εδώ και δεκαετίες στην Γερμανία ή γεννήθηκαν εδώ, αποδίδεται ένα πρόβλημα ένταξης. Έτσι, οι συνέπειες κοινωνικής και πολιτικής διάκρισης, παρουσιάζονται ως αποτυχία των μεταναστών, και ως έκφραση της κουλτούρας και της νοοτροπίας τους. Μερικοί παρουσίαζονται ως καλά ενσωματωμένοι μετανάστες-βιτρίνα, για να αποδειχτεί η ενοχή των άλλων. Το ότι και αυτός ο πολιτισμικά διακοσμημένος ρατσισμός είναι άκρως επικίνδυνος, αποδεικνύει μεταξύ άλλων η δημοφιλία του Thilo Sarrazin στη Γερμανία, και σε ευρωπαϊκό επίπεδο η άνοδος λαικιστικών δεξιών κομμάτων.

… και ρατσιστικές συνέχειες

Η μεταχείριση των Ρομά αποκαλύπτει την υποκρισία της γερμανοευρωπαϊκής πολιτικής ασύλου και δικαιωμάτων του ανθρώπου. Οι Ρομά καταδικάζονται να ζούν σε συνθήκες φτώχειας και στιγματίζονται παντού στην Ευρώπη. Σε πολλές χώρες τρομοκρατούνται συστηματικά από τις αρχές, την αστυνομία και από ένοπλες συμμορίες πολιτών. Τα πλούσια κράτη της κεντρικής Ευρώπης εκμεταλλεύονται κάθε ευκαιρία να απελάσουν Ρομά σε αυτές τις χώρες. Δίνουν έτσι συνέχεια σε μια μακραίωνη ιστορία του αποκλεισμού και της δίωξης. Η σημερινή προπαγάνδα και η πολιτική του υπουργού Εσωτερικών Friedrich ενάντια σε αιτούντες ασύλου από Σερβία και Μακεδονία και ενάντια σε Ρομά από χώρες της Ε.Ε. αποτελεί την συνέχιση της βιασύνης του 1993.

Ευρώπη φρούριο

Η πολιτική της Γερμανίας εναντίον του ασύλου έχει γίνει πρότυπο της ευρωπαική άμυνας ενάντια στους πρόσφυγες. Σ’ αυτήν έχουν πέσει θύματα τα τελευταία 20 χρόνια περισσότεροι απο 16.000 άνθρωποι. Βάσει του άρθρου 16α, η Γερμανία απελαύνει πρόσφυγες που δήθεν έχουν φτάσει μέσω “ασφαλών τρίτων χωρών”. Έτσι οι γειτονικές χώρες γίνονται μέρος του γερμανικού καθεστώτος αποκλεισμού. Η στρατιωτικοποιημένη συνεργασία προστασίας των συνόρων FRONTEX αναγκάζει μέρα πάρα μέρα πρόσφυγες σε επικίνδυνες διαδρόμές, τους αφήνει να πνιγούν, να πεθάνουν από δίψα ή από ασφυξία. Όποιος φτάσει στη Ευρώπη υπόκειται σε ένα πλήρες σύστημα έλεγχου και απέλασης, και περιορίζεται σε μια χώρα, συνήθως στη χώρα εισόδου. Εκεί, ιδιαίτερα στην Ελλάδα και Ιταλία κυριαρχούν για τους πρόσφυγες, σύμφωνα με γερμανικά δικαστήρια, απάνθρωπες συνθήκες: έλλειψη στέγης, συστηματική αστυνομική βία, παράτυπες διαδικασίες ασύλου. Απελάσεις συντονίζονται σε όλη την Ευρώπη με τα διωκτικά κράτη. Στο μέλλον μπορεί πρόσφυγας να κρατηθεί ήδη με την είσοδο του. Αυτός ο μηχανισμός λειτουργεί μέρα-νύχτα.

Μια νέα προοπτική

Εδώ και 20 χρόνια αγωνίζονται αυτο-οργανωμένες ομάδες προσφύγων και αντιρατσιστικές πρωτοβουλίες σε πολλές χώρες της Ευρώπης ενάντια στο γερμανοευρωπαϊκό καθεστώς ασύλου και στις παγκόσμιες σχέσεις εκμετάλλευσης που το στηρίζουν. Το 2012 πρόσφυγες σε ορισμένες περιοχές της Γερμανίας εγκατέλειψαν τους υποχρεωτικού καταυλισμούς τους και έστησαν κατασκηνώσεις σε μεγαλύτερες πόλεις. Στο τέλος του καλοκαιριού μετέφεραν τα αιτήματα τους με μια πορεία 600 χιλομέτρων από το Würzburg στο Βερολίνο. Στην κεντρική πλατεία Oranienplatz έστησαν μια κατασκήνωση, ορατή από όλες/ους. Εν τω μεταξύ, πρόσφυγες και απονομιμοποιημένοι σε άλλες χώρες ακολούθησαν το παράδειγμα τους. Έτσι πρόσφυγες στην Βιέννη κατάλαβαν για εβδόμαδες την κεντρική εκκλησία Votiv. 20 χρόνια μετά την κατάργηση του θεμελιώδους δικαιώματος ασύλου ο αγώνας αυτός είναι πρότυπο και σημείο αναφοράς για μια νέα αντιρατσιστική επίθεση. Το σύστημα της απομόνωσης και των διακρίσεων, των αναγκαστικώ καταυλισμών και των απελάσεων πρέπει να πέσει. Ενσωμάτωση σε μια ρατσιστική κοινωνία? Όχι, ευχαριστώ!

Fight Racism Now!

Μέχρι την διπλή επέτειο στα τέλη Μάη 2013 θέλουμε να δημιουργήσουμε μια πλατφόρμα, στην οποία θα συνεργάζονται και θα αλληλοστηρίζονται δίαφορες αντιρατσιστικές πρωτοβουλίες. Προετοιμάζουμε δράσεις, υλικό και εκδηλώσεις. Βασιζόμαστε όμως και στην δική σας φαντασία και πρωτοβουλία. Η εκστρατεία είναι ό,τι δημιουργήσουμε από αυτήν! Για τα μέσα Μάη προετοιμάζουμε μια παν-γερμανική ημέρα δράσης. Για τις 25 Μάη οργανώνουμε κινητοποίηση για μια κεντρική διαδήλωση στο Βερολίνο. Αλλά ο ρατσισμός είναι καθημερινότητα και πρέπει να καταπολεμηθεί καθημερινά. Για αυτό συνεχίζεται η καμπάνια και θα συνοδεύει την προεκλογική εκστρατεία μέχρι την ημέρα των εθνικών εκλογών στις 22 Σεπτεμβρίου 2013. Ρατσιστική υποκίνηση ενάντια σε Ρομά, ενάντια στους πολίτες των χωρών του Νότου, στην διπλή υπηκοότητα και καταυλισμούς προσφύγων σε κατοικημένες περιοχές – είναι ήδη σαφές ότι θα έχουμε πολλά να κάνουμε.

Ως εκστρατεία, υποστηρίζουμε τα αιτήματα των συνεχών διαδηλώσεων των προσφύγων. Να σταματήσουν όλες οι απελάσεις! Το Residenzpflicht να καταργηθεί! Να κλείσουν όλα τα κέντρα κράτησης!

Εκστρατεία “Fight Racism Now!” (Φεβρουάριος 2013)